Cirkumcizija je hirurško otklanjanje kožice (prepucijuma) sa penisa čoveka.
Obrezivanje, kako se još naziva, je jedna od najčešćih i najstarijih medicinskih procedura na svetu. Oslikano kamenje koje je otkriveno u arheološkom nalazištu u Alžiru govori da je vršeno još 6.000 godina pre Nove ere. Mada mnogi stručnjaci naglašavaju da je poznato više od 15.000 godina.
Najstarija pisana dokumentacija potiče iz Egipta. Smatra se da su obrezivanje Egipćani radili iz higijenskih razloga, ali postoji verovanje da je bilo povezano i sa duhovnim i intelektualnim razvojem.
Cirkumcizija se pominje i u Bibliji, a vršila se u znak sporazuma između Jahve i Abrahama, odnosno Boga i Židova. Obavljalo se na muškoj bebi koja je navršila 8 dana. Ovaj oblik obrezivanja kasnije preuzima i islam, kod kojih je poznat pod imenom „sunet“.
Sa medicinske strane, značaj obrezivanja počeo je da se ističe u 19. veku. Naime, britanski lekar Jonathan Hutchinson je sugerisao da ova intervencija smanjuje rizik od zaraze sifilisom, jer je primetio da među njegovim pacijentima sa veneričnim bolestima Jevreji imaju manju prevalenciju oboljevanja. Pojedini lekari čak su smatrali da cirkumcizija smanjuje rizik od razvoja glavobolja, epilepsije, hernije, glavobolje, gihta, pa i alkoholizma i neuroza.
Obrezivanje olakšava održavanje higijene intimne regije, smanjuje rizik od nastanka infekcija urinarnog trakta, seksualno prenosivih bolesti, karcinoma penisa i karcinoma prostate.
Ipak danas se najčešće izvodi usled postojanja određenih problema sa penisom. U većini slučajeva u pitanju je fimoza, koja nastaje kada je kožica previše zategnuta, te se ne može prevući preko glave (glansa) ka korenu penisa. Ovo stanje može biti primarno, tj. prisutno od rođenja ili sekundarno koje je izazvano čestim infekcijama ili povredom kožice. S obzirom da dovodi do bola kada je penis u erekciji, a kod nekih i do problema sa mokrenjem neophodno je obaviti obrezivanje.
U indikacije spada i parafimoza koja predstavlja nemogućnost da se kožica može vratiti u prvobitni položaj nakon povlačenja unazad. Ovo stanje stvara jak bol i otok, te je potrebno hitno rešavanje.
Cirkumcizija se izvodi i kod karcinoma penisa koji je zahvatio samo kožicu, kao i kod kondiloma iste regije, koji se ne mogu drugačije lečiti.
Cirkumcizija je brza i sigurna procedura, a izvodi se primenom lokalne anestezije.
Kod starijih dečaka i odraslih muškaraca prepucijum se otklanja pomoću skalpela ili hirurških makaza, dok se preostale ivice kože ušivaju samorazgradivim koncima.
Kod beba obrezivanje se obavlja u prvih 10 dana po rođenju. Specijalni plastični prsten ili stega se postavlja na penis, a zatim se otklanja koža sa vrha penisa.
Po završeku intervencije, rana se previje i pacijent dobija uputstva o održavanju higijene dok traje postoperativni tok.
Oporavak nije komplikovan, a rana će zarasti za 7 do 10 dana. Prvih dana posle intervencije javlja se bol, crvenilo, pa i otok. Da bi se smanjile ove tegobe lekar može prepisati sredstvo protiv bolova.
Pranje penisa mlakom vodom je dozvoljeno. Ranu treba mazati vazelinom kako bi se sprečilo lepljenje kože penisa za donji veš ili zavoj. Preporučljivo je nošenje lagane, šire odeće, dok se kod beba savetuje labavo vezivanje pelene.
Cirkumciziju možete obaviti u poliklinici Pekić. Naš tim lekara čine vrhunski specijalisti urologije, a procedura, uključujući i prevoz do Novog Sada, znatno je povoljnija u odnosu na glavni grad.
